Şükrü Tunar 1907'de Edremit'te doğdu. Hasan adlı bir işçinin oğludur. Ailesi içinde musikiyle uğraşan hiç kimse olmadığı halde musiki yeteneği pek küçük yaşlarındayken ortaya çıktı. İlkokul çağındaki Şükrü, eline geçen bir teneke düdük ile şarkılar, türküler çalmaya başladı, I.Dünya Savaşı yıllarında Edremit'e gelen bir bando takımında klarinet çalan bir asker gördükten sonra klarinete heves etti. On üç yaşındayken elde ettiği klarinetle musikiye başladı. Ancak, o yıllarda babası ile üç amcası da askere alınmıştı. Genç Şükrü ailesinin bütün geçim yükünü üstlenmek zorunda kalınca musiki dışında pek çok işe girip çıktı.



1921'de ailesiyle birlikte Edremit'ten İzmir'e göç etti. İzmir Musiki Cemiyeti'ne girdi; ilk ciddi musiki bilgilerini bu cemiyette öğrendi. İki yıl sonra İstanbul'a geldi; Üsküdar Musiki Cemiyeti'ne girdi, iki yıl bu cemiyetin çalışmalarına katıldı. İstanbul'da besteci Muallim Kazım bey'le (Uz) tanıştı; kendisinden makam, usul, nazariyat dersleri alarak genel musiki bilgisini ilerletti. Ama hiç kimseden klarnet dersi almadan sazında kendi kendini yetiştirdi. Nota bilgisini de kendi çabalarıyla geliştirdi. Kazım Uz'un aracılığıyla mehter takımına girdi. Uzun yıllar İstanbul ve Ankara Radyolarında, saz salonlarında, gazinolarda klarinet çaldı, plaklar doldurdu. 15 temmuz 1962'de Cumhuriyet Gazinosu'nda Zeki Müren'e eşlik ederken geçirdiği bir kalp krizi sonucu sahnede öldü.



Şükrü Tunar, Türk Musikisinde klarinet denilince akla ilk gelen musikicidir. Çok sağlam, güçlü bir tekniği vardır. Tekniği de, üslubu da tamamıyla kendine özgüdür. Klarinetten son derece parlak, bir anda kulağı okşayan, çok güzel sesler çıkarırdı.



Perde baskıları kusursuzdu. Sazının da gerektirdiği gibi, Tunar ritm duygusu çok yüksek bir sanatçıydı. Üstün tekniği ve musiki seviyesiyle daima aranan bir icracıydı. Musiki zevkiyle fasıllardaki, taksimlerindeki, oyun havalarındaki ve soliste eşlik ederkenki üslubu, tavrı, süslemeleri birbirinden farklıydı. Özellikle zeybek, çiftetelli, sirto, longa, karşılama gibi oyun havalarındaki üstadlığı erişilmez seviyedeydi. Taksimleri de çok güzeldir. Türk Musikisinde saksofonu da çok güzel çalardı. Hiç şüphesiz, Şükrü Tunar benzersiz klarinetiyle musikide silinmez bir iz bırakmış, unutulmaz bir klarinet üstadıdır.





*Eserlerinden bazıları





Bir zamanlar maziye bak, ne kadar şendik (Hüzzam)

Söyleyemem derdimi kimseye, derman olmasın diye (Hicaz)

Bir muhabbet kuşu da ben olurum sev diye (Uşşak)

Unut beni kalbimdeki hicranla yalnız kalayım (Rast)

Anar ömrümce gönlüm giden sevgilileri (Uşşak)

Güller arasında seni bensiz gören olmuş (Uşşak)